Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

 Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

 Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

 ''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

 Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

 Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...

 Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

 Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

 Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

 Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

 Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

 Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

 Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

 Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

 Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

 Nereden bileceksin?

 Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.

 Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım.

 Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni..

 Ama sen hiç benimle olmadın ki...
YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN...

 Can YÜCEL

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına..
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Hangi acı sevmenin verdiği acı kadar büyük olabilirki Hangi hasretlik sevgilinin verdiği hasretlik kadar zor olabilirki Ve hangi özlem sevgilinin verdiği özlem kadar değerli olabilirki En dayanılmaz ayrılık sevgiliden ayrılmak değilmidir İnsanıda baştan başa değiştiren aşk değilmidir Gece olunca erken uymanın tek sebebi sevgili değilmidir Rüyada görebilmek için İnsanı en sarhoş eden sevgilinin özlemi değilmidir Kim bilir kac gece sabahlar insan Kim bilir kac gece gözlerini tavana diker Her sabah onu görme özlemiyle kalkarsın Telefonu koynunda saklarsın hani olurya belki arar diye Ve hep şiirler yazarsın . ve hiç dinlemediğin şarkıları şimdi bir başka dinlersin Bütün şarkılar şiirler türküler onu anlatır sana Artık üstündeki yük bin kat daha artar Ama sorun etmezsin O beni sevsinde yeter dersin kendi kendine Ama bırakıp gideceğini aklının ucundan bile gecirmesin Halbuki o çoktan seni terk etmiştir Çünkü o senin yüreğinde.. sen onun yüreğinde değilsinki Halen umutlusun Evet beni sevecek bir gün arıyacak diye.. hep o özlemle hep o hasretle ..ve hep o umutla tutunursun hayatta Ama bir yandanda umutsuzluk aklına gelince ozaman çökersin dizlerinin üstüne Hani yıkılmış bir han gibi.. hani kanadı kırılmış kuş gibi cırpınırsın kendince Kimse bilmez içindeki sıkıntını Her kes gülen yüzüne bakar senin Bilmezlerki yüz olmuş bir maske Bilmezler sadece dudaktan güldüğünü Bilmezler yürğinin ağladığını Ve kimsede sormaz halini Bir başınasın dünyada Lanet edersin doğduğun güne Gözlerinin neden kan kırmızı olduğunu sormazlar Uygusuzluktandır derler Bilmezlerki hergün o gözlerde kan aktığını Acılar içinde kıvrandığını Evet aşk yada sevgi böyle bir şeydi Önce yılanın kabuğunu değiştirdiği gibi değiştirir Sonrada seni bir diken yığınını düşün oranın içine atar Kaçmak istersin içinden ama kımıldasan dikenler bütün vucuduna batar Ve sen daha çok acı çekersin Artık anlarsınki bu diken yığının içinde kurtulamıyacağını Ya kurtulmayı umut edersin yada ölümü düşünürsün Bir yanda yaşama umudu.. diğer yanda ölüm korkusu İşte aşk sevgi böyledir Ama sabırlı erdemli olmak en doğrusu Beklemek zamanı …bekliyebilmektir umutla SEVGİLİYİ